Faktoring pełny czy niepełny? Różnice, koszty i kiedy co wybrać

Czym różni się faktoring pełny od niepełnego?

Faktoring pełny i niepełny różnią się tym, czy faktor zachowuje regres, czyli prawo do zwrotu zaliczki od Ciebie. Polska doktryna nazywa pełny faktoringiem właściwym, bo faktor rezygnuje z regresu, a niepełny niewłaściwym, bo go zachowuje. Role stron i pojęcia z umowy wyjaśnia słowniczek, który tłumaczy też, kim jest faktor.

Różnicę między wariantami najłatwiej zobaczyć na przykładzie jednej faktury i dwóch zdarzeń.

Kto ponosi ryzyko, gdy odbiorca nie zapłaci?

Ryzyko ponosi faktor w wariancie pełnym i Ty w niepełnym, o ile odbiorca nie zapłacił z powodu niewypłacalności. Zbywca wierzytelności odpowiada za wypłacalność dłużnika tylko wtedy, gdy wyraźnie to przyjął, i właśnie na tym opiera się podział na dwa warianty.

Przykład hipotetyczny, nie oferta żadnej firmy. Założenia: faktura na 10 000 zł, faktor wypłacił zaliczkę 8 000 zł, a odbiorca jest niewypłacalny i nie zapłaci w ogóle.

• Faktoring niepełny. Faktor żąda od Ciebie zwrotu zaliczki 8 000 zł. Zostajesz z niezapłaconą fakturą na 10 000 zł i musisz sam dochodzić należności.
• Faktoring pełny. Faktor nie żąda zwrotu zaliczki. Pokrywa fakturę do limitu, zwykle po terminie przewidzianym w umowie, a Ty tracisz tylko opłaty za usługę.

Czy faktoring pełny pokrywa wszystko? Spory handlowe i limity

Faktoring pełny pokrywa wyłącznie brak zapłaty z powodu niewypłacalności odbiorcy, a nie każdy powód, dla którego odbiorca nie płaci. Dłużnikowi przysługują wobec faktora wszystkie zarzuty, które miał wobec Ciebie, w tym potrącenie. Dlatego reklamacja towaru czy spór o cenę wracają do Ciebie w obu wariantach.

Przykład hipotetyczny, nie oferta żadnej firmy. Założenia: ta sama faktura na 10 000 zł i zaliczka 8 000 zł, ale odbiorca jest wypłacalny i odmawia zapłaty, bo twierdzi, że towar był wadliwy.

• Faktoring niepełny. Faktor żąda zwrotu zaliczki 8 000 zł do czasu wyjaśnienia sporu.
• Faktoring pełny. Zwykle też żąda zwrotu, bo to spór handlowy, a nie niewypłacalność. Ochrona nie obejmuje faktur, które odbiorca ma prawo zakwestionować.

Drugie ograniczenie to limit na odbiorcę: ochrona sięga tylko do jego wysokości, nawet w wariancie pełnym. Sprawdź w umowie, co dzieje się z nadwyżką.

Który wariant jest tańszy i dlaczego?

Tańszy jest zwykle faktoring niepełny, bo faktor nie bierze na siebie ryzyka, więc nie dolicza za nie opłaty. W pełnym płacisz także za przejęcie ryzyka niewypłacalności odbiorców. Skala różnicy zależy jednak od oferty, więc porównuj cenniki konkretnych firm. Strukturę kosztów opisuje poradnik o koszcie faktoringu.

Który wariant wybrać — trzy pytania kontrolne

Wybór zależy od tego, co dla Twojej firmy znaczy utrata jednej płatności. Zadaj sobie trzy pytania:

1. Czy utrata płatności od największego odbiorcy zagroziłaby firmie? Jeśli tak, rozważ faktoring pełny.
2. Jak dobrze znasz odbiorców? Przy sprawdzonych, wieloletnich kontrahentach niepełny zwykle wystarcza i kosztuje mniej.
3. Jak często zdarzają się spory o faktury? Faktoring pełny przed nimi nie chroni, więc jego wyższa cena ich nie uzasadnia.

Przed decyzją sprawdź w umowie, jak definiowana jest niewypłacalność i po jakim czasie od terminu faktor pokrywa fakturę. Firmy oferujące konkretny wariant znajdziesz w zestawieniach faktoringu bez regresu i faktoringu z regresem. Pozostałe odmiany produktu opisuje przegląd rodzajów faktoringu, a inne zestawienia znajdziesz wśród rankingów faktoringu. Ten poradnik nie jest poradą finansową ani prawną, a warunki konkretnej umowy warto potwierdzić z księgowym lub doradcą.